A Muralla formaba parte dun auténtico complexo defensivo integrado por un foso, a propia Muralla e o intervallum.
A topografía do terreo e o foso eran os primeiros elementos defensivos que se debían salvar durante o asedio. O foso que atopamos en Lugo é o único exemplo de construción de fosos de Hispania. O seu trazado é paralelo á Muralla.
A existencia do foso puido documentarse en 1987. Está separado dos cubos da Muralla uns 5 metros, ten unha anchura duns 20 m e unha profundidade media de 4 metros con respecto ao solo orixinal.

O último obstáculo que debería salvar o asaltante, tras o foso e a Muralla, sería o intervallum. Complementario das outras dúas defensas, estaría xa dentro do recinto. Constitúe un espazo comprendido entre o paramento da Muralla e a primeira liña de edificacións urbanas, que constituirían a última defensa posible.